AKTUALNOŚCI

Nazwa towaru na paragonie z kasy fiskalnej

Nazwa towaru na paragonie z kasy fiskalnej

Stopień szczegółowości określania nazw na paragonie fiskalnym wciąż budzi wiele kontrowersji. Prawo nakłada na przedsiębiorców obowiązek ewidencjonowania obrotu za pomocą kas fiskalnych. Nie ulega wątpliwości, że nazwa winna być tak skonstruowana, aby przez tę nazwę i odpowiadającą jej cenę można było określić zakupiony towar lub usługę. Nazwy uwzględniające jednoznaczne identyfikowanie oferowanych towarów określa sam podatnik, uwzględniając asortyment sprzedawanych towarów lub usług.

Sposób dokonywania identyfikacji towaru jest w dużej mierze uzależniony od specyfiki prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

W praktyce działalności gospodarczej jedni przedsiębiorcy mogą z łatwością stosować nazwy jednostkowe, natomiast inni z różnych względów nie będą mogli ich stosować (na przykład przedsiębiorcy handlujący artykułami spożywczymi lub kosmetycznymi. W jednym punkcie sprzedaży należałoby stosować kilka tysięcy nazw jednostkowych). W niektórych sytuacjach można dopuścić do stosowania nazw grup, rodzajów towarów, czy usług, nie wykluczając przy tym stosowania nazw jednostkowych.
W § 8 ust. 1 obowiązującego od dnia 1 kwietnia 2013 r. rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących wskazano, jakie wymagania winien spełniać paragon fiskalny. Z pkt 6 ust. 1 przepisu wynika, że paragon winien wskazywać nazwę towaru lub usługi, pozwalającą na jednoznaczną identyfikację. Chodzi tu przede wszystkim, choć nie tylko , o możliwość przyporządkowania usłudze odpowiedniej stawki podatku VAT.

Podkreślić należy, że przepis § 8 ust. 1 pkt 6 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących obliguje do wyznaczenia takiej nazwy towaru lub usługi, która pozwoli na oznaczenie przedmiotu transakcji w sposób niebudzący wątpliwości, co do rodzaju towaru lub usługi.
Ustawodawca nie zawarł jednak żadnych dodatkowych wymogów, dla określenia pojęcia „nazwa towaru lub usługi”, w szczególności nie wskazał, iż paragony fiskalne drukowane przez kasy rejestrujące mają zawierać nazwy jednostkowe, czy też nazwy, które miałyby charakter szczegółowy.

 

Paragon fiskalny

Stopień szczegółowości określania nazw na paragonie fiskalnym wciąż budzi wiele kontrowersji.
W powołanym rozporządzeniu nie zawarto definicji analizowanego pojęcia „nazwa towaru”; nie zawierają jej także i inne przepisy podatkowe, w tym ustawa o VAT. Również w przepisach tych brak jest jakiejkolwiek próby sprecyzowania pojęcia „nazwa towaru”.

Taki ogólny sposób określenia jednego z koniecznych warunków poprawności informacji zawartej w treści paragonu fiskalnego uznany został przez Ministra Finansów za wystarczający dla potrzeb właściwego ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego, jak również zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczenia podatku (przepis art. 111 ust. 7a pkt 1 ustawy o VAT, który to przepis upoważniał Ministra Finansów do wydania ww. rozporządzenia z dnia 13 marca 2013 r. z uwzględnieniem właśnie wskazanych kryteriów).

Wobec powyższego należy sięgnąć do definicji językowych.
Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN) słowo: „nazwa” oznacza wyraz albo połączenie wyrazowe oznaczające kogo lub co, miano, nazwanie, określenie, termin; zaś nazwa jednostkowa – nazwę mającą tylko jeden desygnat. Przyjąć zatem należy, że każde z tych możliwych do przyjęcia znaczeń jest możliwe, jeśli nie niweczy celu regulacji.

Wobec braku legalnej definicji „nazwa” podstawą do wyodrębnienia kryteriów oceny prawidłowości paragonów może być cel drukowania nazwy na paragonie fiskalnym. Cel ów określa przepis art. 111 ust. 9 ustawy o VAT z którego wynika, że warunki stosowania kas rejestrujących powinny zapewniać konsumentowi prawo do otrzymania dowodu nabycia towarów lub usług z uwidocznioną kwotą podatku oraz możliwość sprawdzenia przez niego prawidłowości zaewidencjonowania transakcji i wystawiania dowodu potwierdzającego jej wykonanie.

Niewątpliwie powodem obowiązku drukowania nazwy na paragonie fiskalnym jest (wraz z innymi elementami paragonu) zapewnienie konsumentowi prawa do otrzymania dowodu nabycia towaru lub usługi z uwidocznioną kwotą podatku. Dowód nabycia może służyć weryfikacji ceny pomiędzy różnymi produktami handlowymi, udowodnieniu wydatków poniesionych na rzecz osoby trzeciej, ewentualnej reklamacji towaru, czy usługi.
Kolejnym powodem obowiązku drukowania nazwy na paragonie fiskalnym jest możliwość kontroli przez klienta czynności dotyczących prawidłowego ewidencjonowania transakcji i wystawiania dowodu potwierdzającego jej wykonanie. W istocie chodzi o to, aby klient (konsument lub inny podmiot) mógł skontrolować, czy ilość towaru lub rodzaj usługi, cena oraz stawka podatku VAT zostały prawidłowo określone, tzn. czy nie zawyżono ilości towaru lub ceny, czy stawka podatku jest prawidłowa. Przy czym prawidłowość stawki podatku będzie miała znaczenie dla klienta będącego przedsiębiorcą.

Opisane wyżej zasady dotyczące stosowania nazewnictwa spełniającego wymóg jednoznacznego identyfikowania towarów i usług, nie wykluczają stosowania przez podatników nazewnictwa zapewniającego bardziej szczegółowe rozróżnienie towarów. Stosowanie jednak rozbudowanego nazewnictwa ma dla podatników, zważywszy na regulację ust. 2 § 8 rozporządzenia znaczenie fakultatywne.

Małgorzata Rzeszutek
Tomasz Gzela
Kancelaria Doradztwa Podatkowego Cash Flow Audyt

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *